انگلیسی بریتیش شکل استاندارد زبان انگلیسی است که در بریتانیا استفاده می‌شود و در سراسر جهان به‌خاطر تلفظ، واژگان و دستور متمایز آن شناخته شده است. این زبان که به ظرافت و وضوحش معروف است، بر ارتباطات جهانی، ادبیات و فرهنگ تأثیر گذاشته است. از ویژگی‌های کلیدی آن می‌توان به استفاده از “colour” به جای “color”، “centre” به جای “center” و عبارات منحصربه‌فردی مانند “queue” به جای “line” اشاره کرد. انگلیسی بریتانیایی همچنین با لهجه‌های منطقه‌ای مختلفی، از تلفظ Received گرفته تا کوکنی و غیره، همراه است که غنا و تنوعی به این زبان می‌بخشد.

انگلیسی بریتانیایی شکل استاندارد زبان انگلیسی است که در پادشاهی متحد استفاده می‌شود و در سطح جهانی به خاطر تلفظ، واژگان و دستور زبان متمایز آن شناخته شده است. این زبان که به دلیل ظرافت و وضوحش معروف است، بر ارتباطات جهانی، ادبیات و فرهنگ تأثیر گذاشته است. از ویژگی‌های کلیدی آن می‌توان به استفاده از “colour” به جای “color”، “centre” به جای “center” و عبارات منحصربه‌فردی مانند “queue” به جای “line” اشاره کرد. انگلیسی بریتانیایی همچنین با لهجه‌های منطقه‌ای مختلفی، از تلفظ استاندارد (Received Pronunciation) گرفته تا لهجه کوکنی (Cockney) و غیره همراه است که غنا و تنوعی به این زبان می‌بخشد.